Morda w sejmie

Sejm z założenia to miejsce poważne, w którym ustanawia się prawa, rozmawia z należytą kulturą i rozwagą, nie oskarża się publicznie i dba o interesy narodu. Czy tak jest faktycznie? Od pewnego czasu mam, co do tego poważne wątpliwości.

Polityką interesuję się od, mniej więcej, trzynastu-czternastu lat. Moje wykształcenie skierowało mnie na wizerunek społeczny polityków, poszczególnych polityków.

Dużo oglądam różnego rodzaju wiadomości, informacji, przyswajam dużo faktów. Twarze polityków już się nie mieszają z nazwiskami, już ich rozpoznaję po głosie. Fobia? Jeszcze w lodówkach nie widzę polityków, dzięki Bogu.

Kiedy widzę polityka o imieniu Jarosław i nazwisku Kaczyński, w mojej kieszeni otwiera się nóż. I to nie, dlatego, że moje preferencje polityczne są skierowane w całkowicie przeciwnym kierunku. Otwiera się, dlatego, że życiem Kaczyńskiego kierują dwie osoby: Lech Kaczyński i Donald Tusk. Nie wierzycie? Zastanówcie się tylko, dlaczego Jarosław Kaczyński wciąż powtarza, że za śmiercią prezydenta i jednocześnie brata stoją Rosjanie i Tusk. Mam wrażenie, że kiedy nalewa sobie i Alikowi mleka na śniadanie z talerza wyskakuje mu Putin i Tusk śmiejący się mu w twarz. Ten pokazuje ją później w tv narażając się na śmiech, epitety, wyzwiska i inne tego typu elementy. Nie jestem przeciwnikiem Kaczyńskiego, jestem przeciwnikiem polityki pana Kaczyńskiego.

Idźmy dalej z tym samym nazwiskiem wracając w pamięci do wydarzenia, które utwierdziło mnie w przekonaniu, że ja, Ty Irku, Ty Krystyno, Ty Ireno, Ty Staszku, Ty Adasiu – my wszyscy, jesteśmy małymi pchłami, dziadami, niepotrzebnymi elementami społeczeństwa i kurduplami, z którymi polityk może zrobić wszystko.

Pamiętacie jak Lech Kaczyński powiedział do zwykłego mężczyzny, który zadał mu pytanie: „Spieprzaj dziadu!”? Nie został za to postawiony przed sądem. Ale kiedy pewien bezdomny „puścił wiązankę” pod adresem Kaczyńskiego to owszem, został postawiony przed sądem i przykładnie ukarany. Rozumiem, głowy państwa znieważać nie wolno. Ale nie wiem, nie pamiętam po prostu, czy bezdomny mówił obraźliwie o prezydencie czy o Kaczyńskim. To jest, według mnie, różnica. Nie mogę powiedzieć złego słowa o Wielce Wielmożnym Prezydencie Rzeczypospolitej, ale On może mówić o mnie wszystko i nie stanie mu się krzywda.

Mam wrażenie, że kiedy użyłbym słowa ogólnospołecznie przyjętego za obraźliwe w stosunku do prezydenta to poszedłbym siedzieć lub został skazany na grzywnę. Ale jeśli prezydent powie do mnie „spieprzaj dziadu” (dziadu mogę uznać za obraźliwe) to nic mu się nie stanie. Z powództwa cywilnego wytoczę sprawę, na której Pan Prezydent się nie pojawi, bo obowiązki… wiadomo. Może się nie pojawiać, bo, po co, skoro sędzia w trosce o własny tyłek i własną posadę powie, że słowo „dziadu” nie jest oficjalnie uznawane za obraźliwe. Zapewne Pan Prezydent tak nazywa pieszczotliwie… Ahh, Polska.

Boję się o przyszłość każdego obywatela, każdego zwykłego obywatela.

Sejmowe mordy mogą wszystko a my, mali, nie możemy nic. Szkoda, że twarzy żadnego z polityków nie ma na papierze toaletowym. Wreszcie by się do czegoś przydali.