Ścieżki rowerowego paradoksu

Wlokąc się codziennie rano do pracy, podziwiam jak ze spokojem ducha, bez najmniejszych trudności, przychodzi naszemu narodowi łamanie powszechnych nakazów. Powszechne nakazy, powszechnie łamiemy. Naturalnie tak... Niewątpliwie mamy to we krwi. Piesi idą po ścieżce rowerowej, rowerzyści jadą po części dla pieszych - taka kombinacja kończy się jazdą rowerzystów od prawej do lewej uprawiając slalom między pieszymi. Zupełnie jakby piesi chcieli codziennie fundować rowerzystom dodatkowy test rowerowy (kiedy ja go zdawałam należało bowiem wykonać właśnie taki slalom)

Być może jeszcze zbyt mało czasu minęło od powstania ścieżek, by łomżyniacy nauczyli sie korzystać z tych udogodnień. Ale kto śmiałby ich winić, skoro przez wiele lat, piesi i rowerzyści musieli jakoś siebie znosić na jednym wspólnym chodniku i z tego co widać opanowali tą technikę do perfekcji. Gorzej jednak, gdy taki niefrasobliwy łomżyński pieszy pojawi się w innym mieście (bardziej cywilizowanym – bez obrazy!) Co najlżejsze – zbesztają go ku jego zdziwieniu(„Co?! To nie mogę sobie iść tą stroną chodnika?! Co za ograniczenie praw obywatelskich!?"), a w najgorszym przypadku potrącą, bo PO TO SĄ ŚCIEŻKI ROWEROWE, ŻEBY JEŹDZILI PO NICH ROWERZYŚCI. Możliwe, iż byłoby to zbyt brutalnym rozwiązaniem, ale pomyślmy: gdyby jakiś rowerzysta potrącił kogoś na ścieżce rowerowej ( a powiadam wam, nie jego byłaby to wina!), łomżyniacy -jak wiadomo mądrzejsi po szkodzie, z obawy o własne zdrowie, być może zaczęliby bardziej zważać na to z której części chodnika korzystają i w końcu nastałby porządek-amen!

Ale problem tkwi też w niekonsekwencji rowerzystów, którzy często jeżdżą po pasie przeznaczonym dla pieszych. Dostrzegając przechodnia na swoim pasie zjeżdżają na część dla pieszych. W sumie po co psuć sobie nerwy wrzeszczeniem na kogoś, można zwyczajnie zjechać, ale czasem przecież wystarczy zadzwonić magicznym dzwoneczkiem, albo krzyknąć „Przepraszam!" i co mądrzejszy grzeszący pieszy nawróci sie na swoja stronę chodnika. Co bowiem stałoby sie gdyby jakiś pieszy wszedł na jezdnię, a samochody zaczęły go omijać chodnikiem?! - ŚCIEŻKA ROWEROWA JEST PASEM RUCHU, NA KTÓRYM OBOWIĄZUJĄ ZWYKŁE PRZEPISY RUCHU DROGOWEGO.
Ha! Ale temat nie jest jeszcze wyczerpany. Choć miło, że rowerzyści mają w Łomży swój kawałek ziemi, to na razie niewiele on rozwiązuje. Ścieżek rowerowych w naszym mieście jest nadal za mało ( choć dziękujemy i za te!) Parę metrów ścieżki rowerowej, a później znów normalna droga... Niektóre krótsze ścieżki rowerowe mogłyby być zamienione na trasy dla rolkarzy. Bo gdzie oni biedni mają się podziać?! Taktak. Oczywiście można sobie jeździć na skatepark'u, ale na boga, nie każdy ma wrodzony talent do 'uskutecznienia tricków', a mimo to dla zdrowia, relaksu, czy czegokolwiek innego chce uprawiać ten sport. Grobla jednaczewska jest chyba najlepszym miejscem na tego typu eskapady, ale tam rolkarz również nie rozwinie prędkości (chyba, ze gdy zapadnie zmrok), bo musi mijać matki z wózkami(bądź wózki z matkami), deskorolkarzy, nordingwalking'owców, biegaczami itp. bo przypominam, że ścieżka rowerowa jest tylko i wyłącznie dla sławetnej grupy rowerzystów.

A tak w ramach zakończenia, to kto wpada na TE pomysły, by słupy i znaki wyrastały z chodnika ?! (Jakiś zapalony fan X-menów, chce sprawdzić, czy ktoś przeniknie przez metal, czy jest tylko zwykłym śmiertelnikiem i zejdzie na drogę dla rowerów? bo alternatywy nie ma- no nie ma, jeśli tej tajemnej umiejętności przenikania przez metale nie posiada...
Po tej części chodnika piwinni dopisać ' Tylko dla X-menów z mocą przenikania przez metale.')